دل نوشته ها؛ وبلاگ شخصی امیر حسین فقیهی وبلاگ, وب لاگ, امیر حسین فقیهی, سفر به قبله,

1. سلام
2. بحمدالله توفیق شد بعد از مدتها روز یکشنبه به پردیس سینمایی ملت برم و دو فیلمی که حیف است در سینما نبینی را بینم. پشت سر هم! ملک سلیمان و سن پترزبورگ.
3. ملک سلیمان فیلم خوش ساختی است. اگر صدای سالن کمتر بود از نظر تکنیک کمتر اشکالی میشد پیدا کرد. صدای سه بعدی فوق العاده، جلوه های ویژه زیبا، صداگزاری، گریم، بازی، کارگردانی، موسیقی و همه چیز خوب بود جز یک مطلب: روایت. به نظرم روایت فیلم جذاب و گیرا نبود که اواسط فیلم تماشاگر حوصله اش سر نرود. و این هم بر میگردد به فیلم نامه.
فیلم هایی نظیر ملک سلیمان حتما باید ساخته شوند و سینما ما باید تبدیل شود به قطب سینمای دینی در جهان. ما به فیلم های قرآنی نیاز داریم تا عقب نمانیم. سبک ما باید این سبک باشد. نه این که همه اش استایل غرب را به عاریه بگیریم و بعد از تویش بمانیم.
نکته دیگر در مورد ملک سلیمان، نبود همه جلوه های حضرت سلیمان در فیلم بود. خبری از قالیچه سلیمان نبود و آنجور که باید و شاید، حضرت سلیمان از معجزاتش مثل صحبت با حیوانات استفاده نمی کرد.
پس از ملک سلیمان، که جنگ حضرت با شیاطین را روایت کرد، یک فیلم طنز خوب میچشبید. و چه بهتر از دستپخت افخمی: سن پترزبورگ!
اگر قرار باشد در هر ژانر، فیلم های تاپ را جدا کنیم، مطمئنا این فیلم در صدر جدول فیلم های طنز ایران خواهد بود. فیلمی که پیمان قاسم خانی نوشته باشد و خودش هم بازی کرده باشد.
سن پترزبورگ قطعه ای از تاریخ سزارها در روسیه است که با دنیای حال پیوند می خورد و داستان طنزی را به وجود می آورد.
در مورد قاسم خانی باید بگویم حیف است این شخصیت بازی نکند. 2 فیلم در کارنامه او برای این بازی خوب بسیار کم است. او می تواند به ستاره سینمای ما تبدیل شود.
4. نتیجه ای که می توان از فیلم ملک سلیمان گرفت این است که اگر پول، خرج سینمای ما کنند، میتوانیم فیلم های خوب بسازیم و نتیجه ای که می توان از فیلم سن پترزبورگ گرفت این است که با وجود داشتن چنین استعدادهایی در سینمای ما، حیف است که اوضان این چنین باشد.
5. یا علی