«آیه» را پس دهید!

1. سلام
2. روی سخنم با بروبچه های گروه مجلات همشهری هست. امروز اولین شماره از دور جدید "نشریه آیه" به دستم رسید، ولی...
3. آیه قرار بود نشریه ای قرآنی باشد. نشریه ای که آنقدر فکر تحریریه و مدیران همشهری را به خود مشغول کرده بود که حتی برای کشاندن قرآن از حاشیه به متن زندگی ما می خواستند آنرا در قطع "روزنامه" منتشر کنند.
اوایل اما کار به خوبی پیش می رفت. شماره ی یک که با مشکلاتی همراه بود ولی از شماره 2 تا 12 آنقدر قدرتمند پیش رفته بود که مخاطبان زیادی پیدا کرده بود. حتی افرادی که "قرآنی" نبودند!
چند وقت پیش، خبری در سایت گلستان قرآن منتشر شد که نشان از تغییراتی در مورد این نشریه می داد. خوشحال شدم و در ذهنم بود که عیوب ناچیز آیه را برطرف خواند کرد و در قطع بهتری انتشار آن ادامه می یابد. ولی امروز که شماره 13 آن به دستم رسید، پس لز چند لحظه ذوق زدگی، با ورق زدن آیه، ناراحت شدم!
آیه، از نشریه ای قرآنی، با گرافیک زیبا و جوان پسند، تبدیل شده به نشریه ای مذهبی، با صفحه آرایی سنگین و پیر مرد پسند!

آیا به دنبال دین غیر خدا هستید؟

نگاهی به وضع قرآنی کشور

1. سلام
2. قرار بوده قرآن اولین کتاب زندگی ما باشد. قرار بوده قرآن سرلوحه ما باشد. قرار بوده از قرآن پیروی کنیم. قرار بوده قرآن برای ما میزان باشد. قرار بوده به قرآن بها دهیم. قرار بوده قرآن بخوانیم و هزاران قرار دیگر...
3. در این مطلب اصلا قصد ندارم دلیل و آیه بیاورم و اثبات کنم که همه‌ی قرار های بالا باید برقرار باشد و حوصله این نیست که بعد از 30 سال بخواهم دلایل 30 سال پیش را عنوان کنم تا خواننده این مطلب بر لزوم فهم قرآن اطمینان پیدا کند.
در این مطلب قصد دارم نگاهی به وضعیت قرآن در جامعه‌ی ایران، سی سال پس از انقلاب اسلامی بیندازم. این دیدگاه ها از نگاه بنده هست که فکر میکنم زیاد با نهاد ها و اشخاص قرآنی کشور آشنایی و رابطه دارم.
اگر قرار باشد مسلمان باشیم و کشوری اسلامی داشته باشیم، به اولین نسخه‌ی نوشته شده‌ای که باید ایمان داشته باشیم و عمل کنیم، قرآن است.
یعنی از فعالیت های روزمره مردم عادی‌مان گرفته تا رابطه های سیاسی بزرگان کشور، همه و همه باید طبق قرآن و اصول قرآنی باشد. حال ممکن است قسمتی از این درک ما نسبت به قرآن از کلام معصومین (ع) حاصل شود که مورد بحث ما نیست.
اول از خودمان شروع میکنیم. انصافا از خودمان سوال کنیم: در روز چقدر قرآن می خواهیم؟ چقدر ترجمه قرآن میخواهیم؟ چقدر تفسیر قرآن میخواهیم؟ یا اصلا اگر همه‌ی اینها نشد چقدر قرآن گوش می دهیم؟ قبل از اذان که قرآن بخش میشود گوش می دهیم یا به محض پخش قرآن از صدا و سیما کانال را عوض می کنیم؟
همه‌ی اینها به کنار، چقدر به قرآن عمل میکنیم؟ چقدر قرآن را معیار زندگی خود گرفته‌ایم؟ چقدر اعمال خود را با قرآن محک می زنیم؟ اصلا درکی از قرآن داریم؟

چرا دعاهایمان مستجاب نمی شود؟

1. سلام
2. در باب این که چرا بسیاری از دعاهای مان مستجاب نمی شود، بسیار نوشته اند. اما ان شا الله می خواهم این مطلب را از زاویه دیگری بیان کنم.
3. همه می دانیم برای این که عملی صورت گیرد، پیش شرط هایی نیاز است. مثلا برای این که آتش روشن شود به هوا و جسم قابل احتراق نیاز است تا پس از آنکه انسان مبادرت به روشن کردن آن کرد، آتش گیرد و عمل با موفقیت صورت پذیرد.
حال برگردیم به مساله اجابت دعا. در عالمِ امکان هم وقتی میخواهد اتفاق افتد می بایست مقدماتی فراهم باشد. چه مادی و چه معنوی. حال ما با توسل به ائمه اطهار یا قرائت دعایی مخصوص، یک قدم از آن چند قدمی که باید برداشته شود، جلو می رویم و فکر می کنیم با این کار باید به هدف خود برسیم. دریغ از این که چند شرط دیگر رعایت نشده.
البته ممکن است در خیلی موارد از شروط دیگر با خبر نباشیم و مهم تر از همه این که خداوند متعال سلاح ما را در غیر از خواستهء ما می داند.

ما همه خوبیم

1. سلام

2. فکر میکنم بگم "ما همه بَدیم" بهتر باشه !

3. آمدم بگویم "مردم"، دیدم خودم هم جزئی از "مردم" هستم!
آمدم بگویم "خودم"، دیدم همه مثل هم هستیم!
آمدم بگویم ما همه بد هستیم، دیدم آدم باید حسن ظن داشته باشه!
گفتم "ما همه خوبیم" ولی ته دلم راضی نیست!
بیاییم از این دفعه به جای این که بگوییم "مردم"، بگوییم : "خودمان".
فکر میکنم اول باید حرف زدنمان درست شود تا بلطف خداوند اعمالمان هم درست شود.

4. خدایا، باطنم از ظاهرم بدتر است، چرا که تو ستار العیوبی. باطنم را هم پاک کن که تو ارحم الراحمینی.

5. یا حق

شیعیان ما را در هنگام نماز بشناسید

1. سلام
2. نماز خیلی مهم است! کمیت و کیفیت آن از آسمان تا زمین فرق دارد چه برسد خدای ناکرده به خواندن یا نخواند آن. در ادامه سعی دارم با ذکر احادیثی از معصومین (ع) خودم را ملزم به خواندن نماز اول وقت کنم.
3.

همه چیز معجزه است

1. سلام
2. کلمه "معجزه" از عجز به معنای ناتوانی می آید. حال می خواهیم بدانیم چه چیز هایی معجزه اند.
3. اصطلاحا معجزه به اموری گفته می شود که انسان از عمل به آن عاجز و ناتوان باشد. این امور توسط پیامبران الهی به کمک خداوند انجام میشود که می تواند حقانیت آنها را که از سوی خداوند متعال آمده اند ثابت کند.
اما اگر بخواهیم به صورت دقیق تر به این مطلب بپردازیم که واقعا معجزه چیست با توجه به معنای آن به یک سوال می رسیم: انسان چه اموری را به کمک خداوند انجام نمی دهد؟
ظاهرا جواب این سوال باید اموری باشند که معجزه به حساب نیایند ولی براستی آیا انسان می تواند بدون کمک و خواست خداوند متعال کاری را انجام دهد؟
از این که پاسخ منفی است شکی نیست ولی چرا مردم به یکسری امور خاص معجزه می گویند و همه امور را معجزه نمی دانند؟
پاسخ این سوال بر میگردد به اموری که برای انسانها عادی شده است. در واقع چون کارهایی که پیامبران انجام می دادند غیر عادی بوده، لفظ معجزه به آنها اطلاق می گردد.
واقعیت امر آن است که هیچ امری در طبیعت نیست که طبق قوانین طبیعی رخ می دهد. حتی معجزه های پیامبران. برای خدا هم فرقی نمی کند که این کار برای ما به آسانی راه رفتن باشد یا به سختی اژدها کردن عصای حضرت موسی.

بزرگترین دزدی چیست ؟

1. سلام
2. دزدی کار بسیار ناپسند و از گناهان کبیره است. اما به راستی بزرگترین دزدی چیست ؟
3. معصوم علیه السلام می فرماید بزرگترین دزدی، دزدی از نماز است. این که انسان از نماز خود بزند خیانت بزرگی است که به خود انجام داده. نماز آدابی دارد که انجام ندادن آن یا ناقص انجام دادن آن ممکن است به بسته به مراتب ایمان افراد گناه بزرگ تری محسوب شود.
به عناون مثال ممکن است در خواندن یک نماز برای افراد با ایمان خیلی گران تمام شود. یا آرام نبودن در نماز و بدون آرامش نماز خواندن هم به همین صورت.
4. بیایید نمازهایمان را جدی بگیریم.
5. یا علی

مبارزه با حرام حیا ندارد

1. سلام
2. ان شا الله تصمیم دارم یکسری مطلب پیرامون ظواهر شرع، حیا، ریا و از این دست موضوعات بنویسم. ولی فعلا به همین یک مطلب بسنده می کنم.
3. حیا چیز خوبی است. ما باید با حیا باشیم. باید در مقابل خدا حیا داشته باشیم و گناه نکنیم. مقابل امام زمان حیا داشته باشیم و او را همیشه حاظر بدانیم. مقابل والدین حیا داشته باشیم و بی احترامی نکنیم. مقابل شهدا حیا داشته باشیم و راه خونشان را ادامه دهیم.
اما یک جاهایی حیا لازم ندارد! حتی حیا در بعضی مواقع اشتباه است و ممکن است موجب عقوبت شود. خود خداوند متعال هم می فرماید من نسبت به بندگانم حیا نمی کنم و از مگس گرفته تا هر عبد دیگری مثال میزنم.
یکی از مهم ترین موقعیت هایی که حیا جای اشکال دارد، در مقابل حرام است. متاسفانه خیلی ها به دلایل بی جهت در مقابل گناهان ظاهری دیگران هیچ عکس العملی نشان نمیدهند.
شیطان هم در نظر انسان می اندازد که ممکن است خود شیرینی یا ریا شود. در صورتی که مقابله با حرام واجب است. مثلا در بحث امر به معروف و نهی از منکر که حضرت امام فرمود مثل نماز واجب است.
البته ذکر این مساله خالی از لطف نیست که این مبازره ممکن است در موقعیت های متفاوت اشکال متفاوتی داشته باشد. در برخی جاها لسانی، برخی جاها عملی یا شاید هم جهادی.

همه 3 صفت دارند !

1. سلام
2. معصوم (ع) می فرماید همه 3 چیز دارند : حسادت، سوء ظن و تخیل. حسادت همان نیروی منفی است که در مشاهده برتری دیگری نسبت به خود پدید می آید. سوء ظن همان بد گمانی است که نسبت به فرد دیگری پیدا می کنیم و تخیل یا خیال پردازی قوه ای درونی است که وسوسه از دیگر تعابیر آن است که به نفس انسان بر می گردد.
3. حرف معصوم (ع) کاملا درست است و از علم لدنی سرچشمه می گیرد. همه انسان ها اعم از مسلم و غیر مسلم سه صفت حسادت، سوء ظن و تخیل را دارند. حال این که این سه صفت چگونه جهت گیری شوند مهم است.
به طور کلی انسان باید این صفت را به وجه متعالی آن سوق دهد. یعنی حسادت را از امور دنیایی قطع کند و در علم و امور معنوی نسبت به دیگران حسادت کند که این باعث پیشرفت او می شود و او را وادار می کند تا نسبت به علم و عبادت از دیگران پیشی بگیرد.
سوء ظن هم همین طور. ما باید نسبت به دوست و همنوع خود خوش بین باشیم و ذره ای بد گمانی نداشته باشیم که از گناهان کبیره است. اما از طرف دیگر باید در مقابل دشمن چنان سفت و استوار باشیم که در برابر هر گونه واکنش، پی به نیت شوم او ببریم.
اما حس تخیل که شاید بتوان این مورد را باعث و بانی این همه پیشرفت بشریت بدانیم. انسان از این احساس هم میتواند وسواس داشته باشد که حد بالای آن زندگی اش را تباه می کند و هم می تواند با استفاده از تخیل خود علوم جدید را کشف کند.