الله الله فی الایتام

نمابشگاه قرآنم.
در غرفه سازمان ملی جوانان.
کمی آن طرف تر غرفه دار الایتام امام امیر المومنین است.
صدایی از آن غرفه فضا را پر کرده است:

"الله الله الله فی الایتام، الله الله الله فی الایتام
یا علیُ یا عظیم، یا غفورُ یا رحیم
حرف مولا، بایتیمان، گشته تکرمون الیتیم
بیاین، بیاین، ای یتیما پیش باباتون
میخوام، بگم، حرف آخرم رو براتون
حق نون من رو ادا کنید، به اشک من بخندید
اما روزی که زینبم میاد، چشماتونو ببندید"

سوزناک میخواند.
امشب شب ضربت خوردن آقا امام علی (ع) است.
شب قدر است.
علی بود و یتیمان.
علی که رفت یتیمان بی پدر شدند.
هوای یتیمان را داشته باشیم.
التماس دعا.
یا علی.

اولین روز ماه مبارک رمضان با رهبر

1. سلام
2. از اولین برکات ماه مبارک امسال برای ما دیدار با رهبر در حسینیه حضرت امام خمینی بود.
3. از ماه ها پیش در تلاش بودم تا دیدار قرآنیان سراسر کشور با رهبر انقلاب را از دست ندهم. با افراد زیادی ارتباط بر قرار کردم ولی هیچ کدام نتیجه نداد. تا این که در روز اول ماه مبارک خودم به حسینیه رفتم.
هر ساله در ماه مبارک رمضان نماز های ظهر و عصر در حسینیه حضرت امام خمینی توسط رهبر اقامه می شود. من هم حدود ساعت دوازده و نیم رفتم آنجا تا با یک تیر دو نشان بزنم. نماز ظهر و عصر را به امامت امام امت خواندیم و از سخنان حجت الاسلام فلاح زاده هم استفاده کردیم.
پس از آن به بیرون از حسینیه رفتیم تا دوباره سه خوان رستم را طی کنیم و سه بار بررسی شویم! و برای دیدار قاریان و حافظان با رهبر آماده شویم.
من چون کارت ویژه نداشتم قدری معطل شدم ولی ارزش داشت. آن موقعی که در محضر رهبر انقلاب قرآن گوش میدهی حال و حوای دیگری دارد.
دکتر کرمی، احمد ابوالقاسمی و عبد الفتاح طاروطی به همراه آقای کاظمی، قاری نوجوان از اصفهان تلاوت کردند و سید کریم موسوی ابتهال خواند و موسوی قهار عزیز با صدای محزونش که همگی دعاهای مختلف را زیاد از رادیو و تلویزیون با صدای ایشان شنیده ایم، دعا خواند. گروه های تواشیح، به اجرای نغمات پرداختند و بالاخره رهبر انقلاب حدود نیم ساعت از قرآن گفتند و از چگونگی خواندن آن وچند توصیه به قاریان. و پس از آن اقامه نماز مغرب و عشا. آنگاه بود که در نیمی از حسینیه سفره های افطار منتظر ما بودند.
خاطره خوبی به جا ماند از اولین روز ماه مبارک رمضان 1431 قمری. از ظهر تا شب با رهبر معظم انقلاب اسلامی، حضرت آیت الله امام خامنه ای.

نوروز از ما و از شیعیان ماست

 

 

نوروز بر همه ایرانیان مبارک باد.

 

 

حضرت امام صادق (ع): نوروز از ما و از شیعیان ماست.

 

 

با آرزوی سالی سراسر انتظار . . .

«آیه» را پس دهید!

1. سلام
2. روی سخنم با بروبچه های گروه مجلات همشهری هست. امروز اولین شماره از دور جدید "نشریه آیه" به دستم رسید، ولی...
3. آیه قرار بود نشریه ای قرآنی باشد. نشریه ای که آنقدر فکر تحریریه و مدیران همشهری را به خود مشغول کرده بود که حتی برای کشاندن قرآن از حاشیه به متن زندگی ما می خواستند آنرا در قطع "روزنامه" منتشر کنند.
اوایل اما کار به خوبی پیش می رفت. شماره ی یک که با مشکلاتی همراه بود ولی از شماره 2 تا 12 آنقدر قدرتمند پیش رفته بود که مخاطبان زیادی پیدا کرده بود. حتی افرادی که "قرآنی" نبودند!
چند وقت پیش، خبری در سایت گلستان قرآن منتشر شد که نشان از تغییراتی در مورد این نشریه می داد. خوشحال شدم و در ذهنم بود که عیوب ناچیز آیه را برطرف خواند کرد و در قطع بهتری انتشار آن ادامه می یابد. ولی امروز که شماره 13 آن به دستم رسید، پس لز چند لحظه ذوق زدگی، با ورق زدن آیه، ناراحت شدم!
آیه، از نشریه ای قرآنی، با گرافیک زیبا و جوان پسند، تبدیل شده به نشریه ای مذهبی، با صفحه آرایی سنگین و پیر مرد پسند!

آیا به دنبال دین غیر خدا هستید؟

نگاهی به وضع قرآنی کشور

1. سلام
2. قرار بوده قرآن اولین کتاب زندگی ما باشد. قرار بوده قرآن سرلوحه ما باشد. قرار بوده از قرآن پیروی کنیم. قرار بوده قرآن برای ما میزان باشد. قرار بوده به قرآن بها دهیم. قرار بوده قرآن بخوانیم و هزاران قرار دیگر...
3. در این مطلب اصلا قصد ندارم دلیل و آیه بیاورم و اثبات کنم که همه‌ی قرار های بالا باید برقرار باشد و حوصله این نیست که بعد از 30 سال بخواهم دلایل 30 سال پیش را عنوان کنم تا خواننده این مطلب بر لزوم فهم قرآن اطمینان پیدا کند.
در این مطلب قصد دارم نگاهی به وضعیت قرآن در جامعه‌ی ایران، سی سال پس از انقلاب اسلامی بیندازم. این دیدگاه ها از نگاه بنده هست که فکر میکنم زیاد با نهاد ها و اشخاص قرآنی کشور آشنایی و رابطه دارم.
اگر قرار باشد مسلمان باشیم و کشوری اسلامی داشته باشیم، به اولین نسخه‌ی نوشته شده‌ای که باید ایمان داشته باشیم و عمل کنیم، قرآن است.
یعنی از فعالیت های روزمره مردم عادی‌مان گرفته تا رابطه های سیاسی بزرگان کشور، همه و همه باید طبق قرآن و اصول قرآنی باشد. حال ممکن است قسمتی از این درک ما نسبت به قرآن از کلام معصومین (ع) حاصل شود که مورد بحث ما نیست.
اول از خودمان شروع میکنیم. انصافا از خودمان سوال کنیم: در روز چقدر قرآن می خواهیم؟ چقدر ترجمه قرآن میخواهیم؟ چقدر تفسیر قرآن میخواهیم؟ یا اصلا اگر همه‌ی اینها نشد چقدر قرآن گوش می دهیم؟ قبل از اذان که قرآن بخش میشود گوش می دهیم یا به محض پخش قرآن از صدا و سیما کانال را عوض می کنیم؟
همه‌ی اینها به کنار، چقدر به قرآن عمل میکنیم؟ چقدر قرآن را معیار زندگی خود گرفته‌ایم؟ چقدر اعمال خود را با قرآن محک می زنیم؟ اصلا درکی از قرآن داریم؟

چرا دعاهایمان مستجاب نمی شود؟

1. سلام
2. در باب این که چرا بسیاری از دعاهای مان مستجاب نمی شود، بسیار نوشته اند. اما ان شا الله می خواهم این مطلب را از زاویه دیگری بیان کنم.
3. همه می دانیم برای این که عملی صورت گیرد، پیش شرط هایی نیاز است. مثلا برای این که آتش روشن شود به هوا و جسم قابل احتراق نیاز است تا پس از آنکه انسان مبادرت به روشن کردن آن کرد، آتش گیرد و عمل با موفقیت صورت پذیرد.
حال برگردیم به مساله اجابت دعا. در عالمِ امکان هم وقتی میخواهد اتفاق افتد می بایست مقدماتی فراهم باشد. چه مادی و چه معنوی. حال ما با توسل به ائمه اطهار یا قرائت دعایی مخصوص، یک قدم از آن چند قدمی که باید برداشته شود، جلو می رویم و فکر می کنیم با این کار باید به هدف خود برسیم. دریغ از این که چند شرط دیگر رعایت نشده.
البته ممکن است در خیلی موارد از شروط دیگر با خبر نباشیم و مهم تر از همه این که خداوند متعال سلاح ما را در غیر از خواستهء ما می داند.

ما همه خوبیم

1. سلام

2. فکر میکنم بگم "ما همه بَدیم" بهتر باشه !

3. آمدم بگویم "مردم"، دیدم خودم هم جزئی از "مردم" هستم!
آمدم بگویم "خودم"، دیدم همه مثل هم هستیم!
آمدم بگویم ما همه بد هستیم، دیدم آدم باید حسن ظن داشته باشه!
گفتم "ما همه خوبیم" ولی ته دلم راضی نیست!
بیاییم از این دفعه به جای این که بگوییم "مردم"، بگوییم : "خودمان".
فکر میکنم اول باید حرف زدنمان درست شود تا بلطف خداوند اعمالمان هم درست شود.

4. خدایا، باطنم از ظاهرم بدتر است، چرا که تو ستار العیوبی. باطنم را هم پاک کن که تو ارحم الراحمینی.

5. یا حق

شیعیان ما را در هنگام نماز بشناسید

1. سلام
2. نماز خیلی مهم است! کمیت و کیفیت آن از آسمان تا زمین فرق دارد چه برسد خدای ناکرده به خواندن یا نخواند آن. در ادامه سعی دارم با ذکر احادیثی از معصومین (ع) خودم را ملزم به خواندن نماز اول وقت کنم.
3.

همه چیز معجزه است

1. سلام
2. کلمه "معجزه" از عجز به معنای ناتوانی می آید. حال می خواهیم بدانیم چه چیز هایی معجزه اند.
3. اصطلاحا معجزه به اموری گفته می شود که انسان از عمل به آن عاجز و ناتوان باشد. این امور توسط پیامبران الهی به کمک خداوند انجام میشود که می تواند حقانیت آنها را که از سوی خداوند متعال آمده اند ثابت کند.
اما اگر بخواهیم به صورت دقیق تر به این مطلب بپردازیم که واقعا معجزه چیست با توجه به معنای آن به یک سوال می رسیم: انسان چه اموری را به کمک خداوند انجام نمی دهد؟
ظاهرا جواب این سوال باید اموری باشند که معجزه به حساب نیایند ولی براستی آیا انسان می تواند بدون کمک و خواست خداوند متعال کاری را انجام دهد؟
از این که پاسخ منفی است شکی نیست ولی چرا مردم به یکسری امور خاص معجزه می گویند و همه امور را معجزه نمی دانند؟
پاسخ این سوال بر میگردد به اموری که برای انسانها عادی شده است. در واقع چون کارهایی که پیامبران انجام می دادند غیر عادی بوده، لفظ معجزه به آنها اطلاق می گردد.
واقعیت امر آن است که هیچ امری در طبیعت نیست که طبق قوانین طبیعی رخ می دهد. حتی معجزه های پیامبران. برای خدا هم فرقی نمی کند که این کار برای ما به آسانی راه رفتن باشد یا به سختی اژدها کردن عصای حضرت موسی.