پست های اخیر دسته فیلم و سینما

1. سلام

2. توی پست قبلی کمی در مورد اولین روز کارگاه آموزشی بازیگری توضیح دادم. ان شا الله تو این پست بیشتر و کلی تر توضیح میدم.

3. روز اول حبیب رضایی بیشتر صحبت کرد و تئوری مسائل رو توضیح داد و روز دوم بیشتر عملی کار کرد. در آخرین جلسه تکه هایی از فیلم های خارجی رو برامون نمایش دادن و حبیب رضایی توضیح میداد و بعد از اون گروه هایی که بچه ها خودشون تشکیل داده بودن رفتن بالای سن و تقریبا به طور بداهه نمایش کوتاهی رو اجرا کردند (من نرفتم !) . خوب البته این WorkShop برای من جذاب و تجربه خوبی بود و من هدفم از رفتن این بود که یه سررشته ای داشته باشم و برای کار کارگردانی (مورد علاقه من) آماده تر باشم.

1. سلام

2. متاسفانه در کشور ما برداشت عده کثیری از مردم در باره بازیگری واقعا اون چیزی نیست که فکر میکنن و مخصوصا جوان های ما ورود به این عرصه یا بی میلی نسبت به بازیگری را با دلیل هایی انجام میدهند که به نظر من بیشتر آنها درست نیست.

3. پس از چند وقت! بالاخره در اصفهان هم جنب و جوشی انجام شد و حوزه هنری دست به اقدام شگفتی زد! کارگاه آموزشی دو روزه ای رو با حضور حبیب رضایی برگزار کرده که خود جا داره همین جا آفرین و احسنت گفت ولی همین موضوع جای بحث زیادی داره که من سعی میکنم توی این پست فقط در حد گزارش کارگاه بنویسم.

سلام
الان ساعت از 12 شب گذشته و من پای پیاده از سینما برگشتم
وامروز یکی از بهترین فیلم های عمرم را دیدم
دایره زنگی
فیلمی که هیچ چیز ندارد
به جز یک چیز
"هدف"
و این همان چیزی ست که فیلم را به همه چیز میرساند
بلی، فیلم دایره زنگی با کارگردانی ، فیلمبرداری ، جلوه ها و حتی بازی های متوسط و البته فیلمنامه و هدف عالی توانست به همه چیز برسد که کمترین آن فروش بالا در مدت زمان کم بود

متاسفانه خیلی از افرادی که میگویند سینمای ما فلان و بهمان است و از کشور های دیگر عقب است ، خود فیلم هایی می سازند که آبروی سینمای ایران را میبرد. آخر تا کی باید منتظر ماند تا یک "اخراجی ها"ی دیگری روی پرده برود و مردم بروند حز کنند و بعد از سالن سینما بیرون میآیند (مثل خیلی از فیلم هایی که اخیرا روی پرده رفتند!) قصه پول و وقت گرانبهایشان را نخورند.
سینمای ایران یعنی همین شمایی که اسم خودت را گذاشته ای تهیه کننده ، کارگردان، بازیگر ، فیلم نامه نویس و... که آن گونه که نشان میدهی گویی هیچ بویی از تخصص خود نبرده ای.

هر چند وقت یکبار سینمای ما با فیلمی از یک کارگردان ، نفسی تازه میکند. مثلا اخراجی ها جانی تازه به سینمای ما داد و حالا پس از مدتی دیگر ، چهار انگشتی ، فیلمی پر محتوا ، با بازی قوی ، کارگردانی هوشمند ، فیلمنامه ای زیبا ، و دیالوگ های عالی فرصتی داد تا به سینما برویم و پس از بیرون آمدن از آن ، افسوس پول بلیت آن را نخوریم و چه بسا چندین بار دیگر هم آن را ببینیم.