دل نوشته ها: May 2008 آرشیو

1. سلام.
2. هر روز صبح که از خواب بلند میشویم تا شب که به رخت خواب برمیگردیم کارهای زیادی انجام می دهیم و در مقابل بسیاری کارهای دیگران عکس العمل نشان میدهیم. ولی بعضی از این واکنش ها به طور محسوسی در روحیه و احساسات ما اثر میگذارند و ما را وادار به گرفرفتن تصمیماتی جدی میکنند.
3. این اثر در خیلی از ما ها  حد اکثر تا چند ساعت دوام می آورد و گاهی نیز تا فردا صبح! این نیروی اعتماد به نفس و اراده ماست که گاها آنقدر ضعیف می شود که از اجرای تصمیمات خود باز میمانیم. ولی آخر تا کی؟ آخر تا کی میخواهیم موفقییت های دیگران را یکی پس از دیگری شاهد باشیم و در یک لحظه احساساتی تصمیم بگیریم و به خودمان قول دهیم و پس از چند ساعت از عمل کردن به آن سستی کنیم ؟! چرا اینقدر باید بی ارادگی و کم حالی کنیم تا روزها یکی پس از دیگری سپری شوند و متا در همان پله های نخست درجا بزنیم !
آن زمان ایده آلی که دنبالش هستیمش شاید هیچ وقت نصیبمان نشود ولی آیا نباید در سخت ترین شرایط و محدود ترین امکانات ، تصمیمات متعالی خود را عملی کنیم ؟ شاید منتظر اتفاق خاصی هستیم؟

1. صد تا سلام

2. اینو بدونید که آدم تا لب گور بچه هست و نیازمند علم و تجربه. غیر از معصومین

3. بله ! امروز 17 اردیبهشت حدود اذان ظهر من، امیر حسین فقیهی بعد از مدتها انتظار به 18 سالگی پا گذاشتم یا به اصطلاح آدم شدم.

جریانی دارد این آدم شدن و آی که چقدر دوست دارم حرف بزنم ولی در حد وبلاگی بگم که دست ادم خیلی بسته بود . برای گواهینامه برای ثبت شرکت برای افتتاح حساب برای گرفتن پاسپورت و غیره و شاید از همه مهمتر : امضا !

سلام
الان ساعت از 12 شب گذشته و من پای پیاده از سینما برگشتم
وامروز یکی از بهترین فیلم های عمرم را دیدم
دایره زنگی
فیلمی که هیچ چیز ندارد
به جز یک چیز
"هدف"
و این همان چیزی ست که فیلم را به همه چیز میرساند
بلی، فیلم دایره زنگی با کارگردانی ، فیلمبرداری ، جلوه ها و حتی بازی های متوسط و البته فیلمنامه و هدف عالی توانست به همه چیز برسد که کمترین آن فروش بالا در مدت زمان کم بود

1. سلام

2. اشداء علی الکفار ، رحماء بینهم | با دشمنان به سختی ، با دوستان به نرمی !

3. چند روز پیش در این فکر بودم که سرانجام این همه تحریم و صر و صدا در مورد ایران به کجا می انجامد . دو مورد رو پیش خودم در نظر گرفتم. یک : تحریم های بیشتر و جنگ . دو : پایان تحریمات و دوستی . پس از چند روز به این فکر افتادم که خیر ، اشتباه فکر میکردم ما ملت مسلمان ایران که امام حسین (ع) رو دایم ، حضرت قائم (عج) رو داریم و علماء گرانقدری رو داریم که نباید نگران جنگ باشیم . اونها نمیگذارند بر سر شیعیانشان مصیبتی پیش بیاد . در همین راستا اولین گزینه حذف شد و فقط دومین پیش بینی یعنی صلح موند. چند روز گذشت و امشب در اخبار مطلبی رو شنیدم که خیلی باعث خوشحالی من شد : "دروغ آمریکا بر ملا شد ، ایران دنبال صلاح هسته ای نیست!" .

‏ اى  پــادشه  خـوبان  داد ا ز  غم تنــهایى‏                                                                 
دل بى  تو  به جان آمد وقت است که  باز آیى‏ 

دایـم  گـل  این  بستـان  شـاداب  نمى‏مـاند                                                     
 دریـاب  ضـعـیـفـان  را  در  وقـت  تـوانــایـى‏ 

مشـتاقى و مهجورى دور از تو چنانم کرد                                                     
کز  دسـت  بخواهـد  شد  پـایـاب  شـکـیـبایى‏ 

اى  درد  تو ام  درمان  در  بستر  نـاکامى                                                  ‏  
و  اى  یاد  توام  مونس  در  گوشه  تنهایى‏ 

در   دایره   قسمت   ما  نقطه  تـسـلیـمـیم‏                                                   
لطف آن‏چه تو اندیشى حکم آن‏چه تو فرمایى‏ 

فکر خود و راى خود در عالم رندى نیست                                                                   
کفر است در این مذهب خودبینى و خودرایى‏
 
حافظ شب هجران شد بوى خوش وصل آمد                                                     
شاد یـت  مبــارک  باد  اى  عاشق  شـیـدایـى‏