دل نوشته ها: February 2008 آرشیو

خیلی زیبا زمان خودش را روی کاغذ آورده بود . آنقدر زیبا که در جا هایی از نوشته اش می فهمیدی که ناراحی یا عصبانی شده . بله شهید آوینی در آن زماناطلاعات را انفجار می دلنست . او از مسائل روز زنج می برد و وقتی از آنها صحبت میکر راحت می فهمیدی که یک بسیجی است . او وقتی می خواست اوج ناراحتی خودش و رذیلت های اجتماع را نشان دهد صحبت از ماهواره ها و آموزش های جنسی می کرد . اگر می دانست چند صباح دیگر این طور می شود چگونه می نوشت ؟ منظورم از چند صباح دیگر همین امروز است . و اینترنت . چیزی که دهکده ی جهانی را به وجود آورده است . آوینی آن زمان از دهکده ی جهانی صحبت می کرد . اگر آن موقع جهان دهکده بود حالا چیست ؟اگر آن موقع را انفجار اطلاعات میدانست , حالا چه ؟ طوری نیست . جهان رو به پیشرفت است . ولی چه پیشرفتی ؟ پیشرفتی که ماهواره های ـوینی چندین برابر شده اند ؟ پیشرفتی که در آن آموزش های جنسی برای کودکان پنج ساله مدرن تر شده است ؟ پیشرفتی که صدها نوع رابطه ی جنسی به تصویر کشیده شده است ؟ چه پیشرفتی ؟ می خواهم از اینترنت صحبت کنم . اگر ناراحتی آوینی را حس کرده اید , ناراحتی من چندین برابر است . ولی من همه ی نوشته آوینی را خواندم . آنجایی را هم خواندم که می گوید : " اما عجیب اینجاست که باز هم این همان دهکده ی جهانی ست که در نیمه شب هایش ماه , هم بر سر کازینوهای «لاس وگاس» تابیده است وهم برحسینیه «دوکوهه» و گور هایی که در آن بسیجیان از خوف خدا و عشق او می گریستند . دنیای عجیبی است , نه ؟